[Müzik]
yani
[Müzik]
[Alkış]
tamam
langley
gelip beni aldıklarında dört yaşındaydım
ve
[Müzik]
1959 yazındaydı
ve
giyiyordum
annemin benim için yaptığı 90 pamuk
ve
askerler eve geldi ve
yeşil asker kıyafetleri giymişlerdi
ve herkes uykuya daldı
ve kimse kimseyi uyandırmadı
normalde babamı anında uyandırırdı
ama kimse uyanmadı
ve
beni cipin arkasına koydular
ve
gündüzleri değil, günlerce gece sürdük,
uh, 66 numaralı rotayı
geriye doğru takip ettik,
orada kuzeyde yaşadım, bu yüzden
99 numaralı eyalet yoluna gittik.
66 numaralı rotaya
ve ardından doğuya
ve Zamanın bir kısmında
gündüz araba kullanıyorduk ama
yeraltındaydık
ve nerede olduğumuzu bilmiyorum
ama
iki cipin karşılaşabileceği kadar geniş tünellerdi
ama hiç kimseyle tanışmadık ve
bunlar
eski büyük ayı ışığıydı.
sadece örtülmüş tellerden sarkan ampuller
[Müzik]
birinin altında olsaydınız
sadece bir sonrakini görebilirdiniz, bu
aslında size
tünelin nerede yolunuzu yönlendirmeyeceğini göstermek içindi
ve biz sanki
öyleymiş gibi sürerdik Sonsuza kadar
ve kendimizi Virginia'da bulduk
ve bu, CIA genel merkezi oraya gelmeden önceydi,
bu yüzden hangi binada tutulduğumu bilmiyorum,
bodrumda tutuldum
ve hatta bir
yerlerde
beynim silindi,
böylece unutma ailem
annem için ağlamazdı
biliyorsun
hala İngilizce konuşuyordum ama zar zor
yani dört
yaşındaydım dört yaşındaki bir çocuğa göre çok güzel konuşuyordum
ama hâlâ dört yaşındaydım
ve
onlar bana akıl vermeye başladılar Boğulana kadar
başımı su dolu bir küvetin içinde tutarak kırılmamı sağladım
ve yenileme tankının içinde uyandım
ve yenileme tankında içinde yüzdüğünüz yeşil bir jel var,
bu yüzden burası hiçbir
uyarının olmadığı yerlerden biri, yapamam
evet
ve uyandığımda kafam kazınmıştı,
yani saçlarım yoktu,
saçlarım ince telli ve kolayca karışıyordu
ve
onca seyahatten ve fırçalamadan sonra
muhtemelen dağınıktı zaten, bu yüzden
endişelenmedim bu konuda
endişelenmiyorum neden ailemi hatırlamadığımı biliyorum
ama geziyi hatırladım
belki
farklı sunak anıları
ama
üzerimde bir numara vardı
burada
yara izi yok ama
sanırım dövmeden çok pula benziyordu
ama ben öyleydim yedi numara,
anılarımı harekete geçiren ajan
beş numaraydı,
bu da bana çekici gelmesinin bir parçasıydı,
gerçi bir
yanım onu ​​hatırladı,
beş numara olduğunu hatırladı,
onun için bir numaraydı ama
onun orada olduğunu hatırladığını sanmıyorum
Langley
ama ilk olarak
bize yaşattıkları işkencelerin listesini verdiler,
bir yetişkin bu şeyleri yaşadığında ya
pes edip ölür
ya da katatonik hale gelir,
yeterince küçük bir çocuk bunları yaşadığında
çocuk bunlarla yaşamayı seçecektir.
kendilerinden bir parçayı
bu hafızanın etrafında bir baloncuk olarak ayırıyorlar, böylece
temelde o hafızayı alıyorlar ve
onu
böyle olmamış gibi bir kenara koyuyorlar
amaç,
bu baloncuklardan
hiyerarşik bir sırayla 13'e 13'e 13'lük kübik bir dizi oluşturmaktı,
yani sadece birini
akıllarıyla insanları öldür diyecek şekilde eğittiler,
tüm bu alt alterler bunu
bundan öğrenecekti,
bu standart çalışma prosedürüydü,
yani topladığınızda
2200 alter'in hemen altında,
kusura bakmayın
2200 alter bu
demek mi oluyor?
2200
travma deneyiminiz var
yani her travma olduğunda
yeni bir sunak yaratılmıyor,
onların hedefi bu o kadar
etkili olduklarını düşünmüyorum sanırım
inatçı olduğum zamanlar oldu ve işler ters gittiğinde
bunu yeniden yapmak zorunda kaldılar
belirli bir işkenceye tepki vermeyi bıraktığınız yere, boğulmayla başladıkları
listedeki bir sonrakine giderlerdi
çünkü sıvı olan
yenilenme tankında nefes almayı öğrenmenizi istiyorlardı
ve
daha sonra evdeyken
öğrenmede zorluk yaşadım yüzmeye devam edeceğim çünkü
havuzda iyi nefes almaya devam edeceğim bana
bunu yaptırdılar langley
bu yüzden
tüm
işkenceleri hatırlamıyorum çünkü bu işkencelerin ne olduğunu bilecek kadar
o
alterlere erişmedim
unutmayın
boğuldum defalarca tecavüze uğradım
bir duvara çivilendim ve
diğer çocuklarla birlikte bir mahzende kilitli olarak
yiyecek ve su olmadan boğulmaya bırakıldım
vuruldum
sadece personel tarafından değil diğer çocuklar tarafından da kalbimden vuruldum
çünkü biz birbirimizi öldürmeye zorlandık,
öğrendiklerimizin bir kısmı da
ölümün,
açıkça ölmüş olabileceğiniz ve ertesi veya
iki gün içinde geri dönebileceğiniz bir seçenekle ilgili olduğuydu
ve bu, askerlikte de doğruydu.
ölüsün rejenerasyona atıldın
ya da
yeni bir klon bedenine yerleştirildin
yani
bugün ölmüş olabilirsin ama yarın değilsin
kaçış yok her zaman
onların bir parçası olacaksın
ölüm kalıcı değil
onlardan kaçamazsın
o yüzden
Duvara çivilenmekle ilgili olanı,
hafıza açılmadan onlarca yıl önce bununla ilgili kabuslar görmüştüm
ve
bu,
çirkin, küçük, sarışın bir çocuğun
bir kadının dolabın kapısını açması ve
çocuğun içeri girip
duvardan sürünerek geçmesinin bir çeşitlemesiydi
ve temelde duvarda bir sincap gibi davranmak
kabusun ta kendisiydi
ve nihayet anı
geldiğinde, duvarın bir bölümü vardı,
tüm izolasyon ve kablolar boşaltılmıştı ve
her şey sadece boş bir bölümdü
çoğumuzdan biraz daha büyüktü
ve bizi içine iterlerdi,
üzerine bir parça kontrplak koyarlar, vidalarlar
ve bizi orada bırakırlardı,
böylece
sonunda
anının bu olduğunu kabul ettiğimde
kabus sona erdi
ama onların hatırası hala çok
canlı
1990'larda kabuslardaki
küçük kıza o kadar çok benzeyen bir komşu çocuğu vardı ki
bunları düzenli olarak görüyordum ve
onu çirkin bir çocuk olarak düşünmüş olmam
size bunu veriyor o zamanlar kendi imajım hakkında bir fikir
bu yüzden
minicik ve zayıftım ve
kafam sürekli tıraş ediliyordu ve
sürekli hastane pijamalarıyla tutuluyordum ve
muhtemelen çirkin olduğumu düşünüyordum
ve bana çirkin olduğumu söylediklerini hatırlamıyorum
ama
çalıştığım insanların, deyim
yerindeyse,
aklımı parçalamaktan sorumlu olan insanların
hepsi Amerikalı olsaydı,
sanırım bir tanesinin Alman aksonu vardı,
etrafta birkaç tane falan vardı. çoğu
Langley'de bulunan mancidler ya da grilerdi ve
onları pek sık görmüyordum
biliyorum bir
zamanlar
bizim bölgemizden çıkarıldım
ve bir koridorun aşağısında, içini
görebileceğim
bir daktilo havuzu olabilirdi,
o günleri biliyorsun daktiloların olduğu bilgisayarlardan önce
orada yazan insanlar vardı ve
onlarla birlikte ayakta durup onları
denetleyenler vardı
ve koridorda
başka bir yere götürüldüm ve orası az önce beyaz laboratuvar önlüğü giyen
bir
Naga hanımıyla tanıştığım yerdi.
sanki normalmiş gibi,
bu yüzden
bu insanlarla ilgili anılarım yüzünden
yüzleri tamamen kaybolmuş,
bir Noel partisi vardı
ve
bana göre
bu, CIA genel merkezinin
adandığı
ve
bazılarımızın buna getirildiği zamandı ve ben
gerçek bir elbise giyiyordum.
hala kel bir kafam vardı
ve köşede bir yılbaşı ağacı vardı
ve anılarım herkes kalçalarda duruyor
etekleri ve çorapları yüksek topukluları görebiliyorum
pantolonları ve elbise ayakkabılarını görebiliyorum
etraftaki her şey görünmezler
yani bu benim hafızamdı
bir şekilde silindi
ımm
o zaman bu teknolojiye sahip olduklarını düşünmüyordum
ama muhtemelen
bu şekilde ince ayar yapmak için geri gönderildiğimde yaptılar
tamam
bunun
Langley üssü olduğunu nereden biliyorsun
nasıl buldun
bunu düşündüğümde sanki üzerinde langlius kelimesi karalanmış gibi görünüyor
tamam
başka nasıl açıklayacağımı bilmiyorum
hafıza bunun langley olduğunu söylüyor
o yüzden
bana bilmediğimi söylemiş olabilirler
ama uh
yani bu bu
çok uh bölümlere ayrılmış bir alan olduğunu varsayıyorum yani demek istediğim, tam
orada,
gerçekliğin gerçekleştiği yerde,
üssün geri kalanı muhtemelen
sadece normalken, bir tür çok ayrılmış ve izole edilmiş bir sektör olmalıydı. personel falan biliyorum
yerin altındaydı
kaç kat yerin altındaydı bilmiyorum
ve hapishane hastanesi havası vardı
bu yüzden hiç görmediğiniz pencere yok
güneş ışığı falan
yok hayır orada pencere yoktu
her şey beyazdı
[Müzik]
duvarlar duvarlardı yaklaşık bir metre yüksekliğe kadar fayans döşendi
muhtemelen bir metre kadardı ama
yaklaşık bu aralıktaydı
ve fayanslar beyazdı duvarlar
beyazdı zeminlerde
mobilyaların çoğu beyaz fayanslıydı
beyaza boyayabildikleri kadar beyazdı beyazdı
kişisel odam beyazdı
Yedi numaralı odada
bir karyola,
küçük bir tuvalet,
küçük bir lavabo, ayna yoktu
ve kapıda bir pencere vardı ve oda
çok küçüktü bu yüzden
beni göremiyorlardı o yüzden ben
hiçbir şey göremiyordum
ve hım
pijamalarım beyazdı ve
üzerimdeki tek battaniye beyazdı
ve eğer
oturup yürürsem gerçekten endişelenirlerdi
çünkü bu katatonik olmanın bir işaretiydi
ve katatonik olan çocukları kaybettiler,
bu zihin vazgeçiyordu,
yaşamayı istemeni istiyorlardı
ama onlar istediler seni kırmak için
ve
grubumun yüzde 80'i
katatonik hale geldi
orada kaç tane çocuk vardı,
hatırlıyorsun
yüzlerce
vardı oraya vardığımda
yüzlerce
ve yüzde seksen hepsini aynı
anda tek bir yerde görüyordu bazen
ara sıra orada olurduk bir kafeterya
alanı
tamam
etkileşim kurmamıza izin verilmiyordu
ama birlikte kafeteryada olacaktık
ve Steve'in orada olduğunu bu şekilde biliyordum
çünkü
onu kafeteryada görmüştüm
ve ımm
ama hepiniz eski odalarınızdan ayrı ayrı ayrılıyordunuz
hayır dışarı çıkabilirsiniz, böylece
gün içinde bu
tür şeyler
olur, bazen bütün gün orada oturursunuz,
evet bazen
bütün hafta boyunca bütün gün odada kalırsınız ve
sonra onlar odanın ortasında olurlardı.
gece seni dışarı çeker, sana pislik yapar
ve
eğer
seni öldürmemişlerse
ya da yenilenme tankına koymamışlarsa, tekrar odaya tıkarlar ve
dışarı çıktığında seni hortumla yıkarlar
ve sana yeni pijamalar giydirirlerdi.
Bazen odana yiyecek getirirlerdi,
bazen aç kalmana izin verirlerdi, bazen de
yeterince uzun süre tecritte kaldığını düşünürlerse seni,
olmadığın diğer çocuklarla birlikte kafeteryaya çekerlerdi.
seninle oynamana izin verildi, biliyorsun
konuşmana izin verilmiyordu,
sadece oturup yemek yemek zorundaydın
ya da
senin için herhangi bir görev verdiler mi,
o noktada yapmadığın herhangi bir tür antrenmanı içeren herhangi bir antrenman var mıydı, tamam bu konuda bir noktada
mayın kırılması üzerine yoğunlaşıyorlardı, bu
ilk bir buçuk yıldı,
yani 1959'dan
1960'a kadar.
ama 1960'ın sonunda
1960'ın sonuna doğru gerekli
sayıda
alterasyonum vardı,
1961'de
altı için Montauk'a gittim aylar
boyunca
beni bir kafeste tuttular
ve
altı ayın sonunda
beni Langley'deki aynı odama geri getirdiler
ve bu yerler arasında bir arabaya bindirildim,
bu yüzden onun Montauk olduğunu
o noktada biliyordum, onun Langley olduğunu biliyordum
çünkü işaretleri okuyabiliyordum
ve
annem bana dört yaşımdayken doğru okumayı öğrettiği için
annemi silmiş olabilirler ama
doğru okumayı silmediler
o yüzden
çocuklar arasında okuyabilen tek kişi ben olabilirdim
ve yaz
bilmiyorum
ımm
daha büyük çocuklar var mıydı yani sen
dört dört beş altı yaşında mıydın
ergenlik öncesi dönemdeki veya
sahip oldukları bir şeye benzeyen çocuklar var mıydı biz grubumuz
dört ile sekiz arasındaydık oraya vardığımızda
hepimiz küçüktük,
ön araştırmayı kim yaptıysa,
küçük çocukların daha
büyük çocukların
öleceğinden emin olmaları gerektiğini biliyordu
ve bunlardan daha fazlasının yaşayacağını umuyorlardı
ama ilk yılda 80'imiz öldü,
bu çok büyük bir israf,
yani istemiyorum'
Savunma Bakanlığı'nın buna neden tolerans gösterdiğini bilmiyorum,
CIA'in bu kadar çoğumuzu kaybetmesine neden tolerans gösterdiğini bilmiyorum
ama bu programların diğer emektarlarından anladığım
kadarıyla,
1980 yılına gelindiğinde sadece yaptıkları
aşırı mayın kırma işlemini durdurmuşlardı.
30 falan yapmak
etrafınızdaki insanları,
çalışanları, orada
bir sürü çalışan var mı,
köpek gibi bilen kalifiye personel gibi, doktorlar gibi olduklarını sanıyorum,
özel becerileri olan psikiyatristlerdi, değil mi,
önce bunu biz yapıyoruz
tüm bu tekniğin nereden
geldiğini düşünüyorsunuz, hepsi Almanya'dan mı geldi
yoksa daha önce
orada olduğunu mu düşünüyorsunuz,
bunu daha önce biliyorlar mıydı,
tekniği nasıl kıracaklarını nasıl biliyorlardı ve bilmediğim her şey
Anılarımdan biliyorum
tamam,
araştırma yaptım
ve
1800'lerde
Amerikalılar İngiliz
Almanlar Fransızlar ve Ruslar
Avusturyalılarda
bu tür
ajanlar hakkında neredeyse bir soğuk savaş vardı
ve çok fazla araştırma yapıldı ve sonra
gömüldü.
1960'larda
kgb'nin, cia'nın ve mi5'in
yine aynı araştırmayı yaptığını görüyoruz,
bu yüzden
benim bulunduğum seviyenin
eski araştırma üzerine inşa edildiğini düşünüyorum,
bu yüzden halka açık mkultra'nın
eski araştırmayı tekrarladığını
ve bu sefer uyuşturucu kullandığını düşünüyorum bunlar
1800'lerde mevcut değildi bu doğru
lsd ve benzeri şeyler
evet lsd yeni
uyuşturuculardaydı
yani etrafınızdaki insanlar size karşı tavırları nasıldı
soğuk ruhsuz muydular ya da
herhangi bir etkileşim var mıydı
sadist miydiler ya da
nasıl
tüm bunları iletin
sorumlu insanlar sadistti
bize yaptıklarından zevk alıyorlardı
uh
her gün emirlerini yerine getiren insanlar
soğuktu ve klinikti sanki bu
sadece başka bir günün işiydi
uh
muhtemelen
kırılmış olabilirler
bunu kendilerinin yapması mümkün evet
eğlenceli
uh, özellikle bugün bunu yapanların
muhtemelen zihinleri kırılmış durumda
ama o zaman olanların
sanki
merhameti yokmuş gibi
savunması yoktu
um
biliyorum yeteneklerim bana saldırarak silah haline getirildi
çünkü olan bu
Montauk'tan döndüğümde, yeteneklerim
silah haline getirildi ve sonra bana
sunaklarımın sahip olmasını istedikleri beceriler öğretildi,
tamam bana
elektronikleri aklımla nasıl yok edeceğim öğretildi bana,
insanları aklımla nasıl öldüreceğim öğretildi bana
öğretildi
silahlarla insanları nasıl öldüreceğim bana yakalanmadan
nasıl kadın suikastçı olunacağı öğretildi
ve
bunun bir parçası da görünürlükteki ninjadır
bir alan koyarsın
kendi chi'ni [ __ ] bu da
onu insanların seni göremeyeceği bir yere dönüştürür i
Bir otel odasından
kurbanının kanıyla kaplı çırılçıplak çıkan
ve kimse onu göremeyen bir suikastçı mihrabına dair anılarım var
sanki orada değilmiş gibi bakıyorlar
bunu nasıl başardığı hakkında hiçbir fikrim yok
ama onu gördüm bunu bir kereden fazla yapın
tamam
uh, bu
ilk sunak
etkinleştirildiğinde,
neredeyse domino taşı gibi başkaları da oldu ona yakın olanlar
başladılar, başlıyorlar
o sunakta onunla birlikte uyanıyorum
ve yapamadığım için ne yaptığını izliyorum
ne yaptığını etkiler
bir anı mı yoksa gerçek zamanlı mı
genellikle
gerçek zamanlı mı
hayır demek istediğim geçmişten mi yoksa
hayır ultra halim hala aktif tamam
tamam muhtemelen bunun hakkında konuşmalıyız
bunun hakkında konuşmalıyız uh daha fazla detay çünkü
birçok insanın
sunağınızla bir yerde nasıl olabileceğinizi ve fiziksel olarak
burada nasıl olabileceğinizi hala anlamadığını biliyorsunuz tamam
pekala bu yüzden eğitimi,
savaş eğitimini, silah
eğitimini,
uh psişik psiyonik eğitimi hatırlıyorsunuz peki
dövüş sanatları
da her şey
sanat ve
sihir bize
bavyera illuminati'sinden sihir öğretildi biz tapınak
şövalyeleri'nden eğitim aldık
japon ninjaları gelip bize öğretmelerini sağladık ve
bu çok karmaşık bir
eğitimdi
yapabilir misin buna
benzer herhangi bir şeyi en net şekilde hatırlıyor musun
Birbirimize karşı korunmak için kalkanlara sahip olmamızın gerektiği
ve odadan
yalnızca birimizin canlı çıktığı
ve ah beş kişi olabileceğimiz emirlerin olduğu, birbirimize karşı duracağımız herhangi bir bölümünü anlatabilirsiniz. biz odadaydık
ve hiçbir engel yoktu elinizde ne varsa kullanın
sadece biriniz canlı çıkıyor
birbirinizi öldürmeye zorlandık
ve hiçbir
ittifak yoktu
yapmanız gerekeni yaptınız ve hayatta kaldınız
ve çıktınız ya da yapmadınız
ve kendinizi yenileme tankına attınız
ve
yaralarınızın iyileşmesi ne kadar uzun sürerse
sürsün orada olacaksınız ve sonra her şey
aynı şeye dönecekti çünkü geçemediniz
ve onlar da bunu yapana kadar yapacaklardı. geçersin
belki
seni beş ya da altı
kez sağ
partiden geçirirler
ve bunun hiçbir mantığı ya da nedeni yoktur,
başka bir eğitimin ortasında olabilirsin
ve
başka bir şey için seni birkaç günlüğüne dersten çıkarırlar,
yoktu
yapı süreklilik yoktu
sürekli kaos vardı
sağlam temeller üzerinde durmamıza asla izin verilmedi biz her zaman
onların kaprislerindeydik
çünkü biz önemli insanlar değildik
biz varlıklardık biz sahip olduğumuz araçlardık
ve ölüm onların sürekli güçlendirdikleri bir seçenek değildi
bize sahip oldukları ve bize ne isterlerse yapabilecekleri
ve artık hiçbir şey yapmamıza izin verilmediği fikri, sahip
olduğum becerilerden biri
insanların kafalarını havaya uçurmak
veya kalplerini durdurmaktı
ve bunu uyguladım
programı yürüten aptallar bunu
yapabileceğimi anladıklarında bunu
onlara benim yapmamdan
ve yenileme tankından çıkmaktan memnun olmamalarından dolayı bölgeden
çıkmaktan hiç memnun değillerdi
çünkü içeri girmeden
önce ne olduğuna dair tüm anılarla çıkıyorsunuz,
böylece dışarı çıktığınızda nasıl öldürüldüğünüzü hatırlıyorsunuz,
nasıl öldürüldüğünüzü hatırlıyorsunuz ve bunun
nasıl bir his olduğunu
ve bunu yaptığınızı hatırlıyorsunuz
ve böylece öfke seviyeleri gerçekten yükseliyor
ve öfkelenmemize izin verilmiyordu,
ancak
bir noktada o
öfkenin
psionik silahları güçlendireceğini anladınız,
o öfkeyi yeteneğe kanalize edebilir
ve onu kızdığınız kişiye karşı kullanabilirsiniz
ve
bu büyük bir atılım gibiydi
bu enerjiyi yönlendirmeyi öğrenmek ve bana
kızgın oldukları izlenimini verdiler
tamam
ama çok yalan söylemiş olabilirler ya da olmayabilirler
yani bunu
nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum
çok fazla yalan söylediler
onlar sana şunu söylerdim eğer bunu yaparsan
o zaman biz de sana bunu veririz ve
o zaman asla alamayacaksın
ve sevgi yoktu
saygı yoktu hayır
küçük çocukların ihtiyaç duyduğu her şeyi biliyorsun
yani sen bir babasın biliyorsun
küçük çocukların neye ihtiyacı var biz bunların hiçbirini alamadık bu
yüzden
sevilmedik işkenceye maruz kaldık
sıcak tutulmadık
çocukların normalde ihtiyaç duyduğu şeylerin hiçbiri bize verilmedi
biliyorsun
benim istismarımdan sonra
program ve ailemle yaşadığım istismar,
kendi çocuklarım olduğunda,
orada oturup
annemin ne yapacağını düşünürdüm
ve sonra tam tersini yapardım,
çocuklarımı yetiştirme şeklim, sahip
olduklarımın tam tersiydi büyüdüler
ve büyüdüler ve üçü de
evli ve üçü de
kendi geçimini sağlıyor ve hiçbiri hapiste değil
ve iyi insanlar,
bu yüzden
benim yetiştirildiğimin tam tersi en
iyisi oldu
Langley'deki deneyimim
en büyük düşmanım için dileyeceğim bir şey değildi,
bu dürüst gerçek
ve eğer hala birine bu tür bir şey yapıyorlarsa
durdurulmalı mı
sizce hala öyleler mi
başka ülkelerden insanlar oldu Gruplar bana bunun
durdurulduğunu, çoğumuzun öldüğü için bunun
öncelikli varlıkların israfı olarak görüldüğünü söylüyor
ve ben de bu değerlendirmeye katılıyorum
ama
SSP grubunda benim için benzer anılarla bana gelen 20'li yaşlarında çok fazla genç var.
bunun durduğuna inanmak
ve bunların sadece Amerikalılar olmadığına bunlar
dünyanın her yerinden geliyor ve
önemli bir kısmı İngilizce
onlar için ikinci dil, yani bunlar
sadece
İngilizce konuşan insanlar değil
bunlar
her yerden geliyor
[Müzik]
um
en büyük
ortak noktaları
soy ağaçlarında maravingianların olması,
yani Avrupalılar bir şey doğru Avrupalılar
ya da herhangi bir
yerde, sanırım
marathlar 1500 yıl önceydi,
bu insanlar etrafta çok dolaşıyordu, yani
Avrupalıların gittiği herhangi bir yerde olabilirlerdi,
bu da gezegenin her yerinde yani
ımm
yani et orada o zaman peygamber
develeri ve griler
hiç onlarla aynı ortamda bulundun mu
ve ne hatırlıyorsun
onların oradaki rolleri neydi ne yaptılar
onları ofis alanının dışında hiç görmedim
tamam onlar
günlük işlerle ilgilenmiyorlardı
ama onları
binanın bir yerinde gördünüz tamam, gördüm ki
binanın aynı katında
o katın dışına çıktığım tek an,
ben olduğum zamanlardı. Montauk'a götürüldük
ve geri getirildik
ve sonra
New York'a gitmek için yola çıktığımızda
Long Island'da bir atlama kapısı vardı ve
oraya götürüldük, işte
bu şekilde Mars'a gittik
ve naga da oydu, uh,
onun bir şey gibi olduğunu söylemiştin
sanki bir bilim insanı gibi temelde
onlarla birlikte ne yaptığını biliyor musun
spesifik olarak hayır
orada spesifik olarak ne yaptığı hakkında hiçbir fikrim yok ama bana telepatik olarak
eninde sonunda sorun olmayacağını söyledi
yani bu her ne anlama geliyorsa
çoğu insan böyle şeyler söyler
sadece sizi sakinleştirin
çünkü bir
tür patlayıcı olan duygusal enerjimiz var,
özellikle de
tam olarak 3 boyutlu olmayan bir varlığa çarptığında,
seçtikleri
soy kuzey meleziydi
ve
doğal olarak
normallerden daha fazla psionik yeteneklere sahibiz
ve bu yüzden ne zaman bunun üzerine draco'yu eklediler
ve
bize onu nasıl kullanacağımızı öğreterek
silah haline getirdiler,
binadaki insanlar için tehlikeli hale geldik
bu yüzden
eminim onun nezaketinin büyük kısmı
kendini korumaktı,
boyu ne kadardı, ah
dik miydi kısmı
neredeyse bir buçuk metreydi
ve arkasında 20 metrelik iyi bir kuyruğu vardı
ah tamam
yani bu bir yılandı büyük
temelde bir yılan omurgasıydı ve sonunda bir
kuyruk vardı tamam
uh-hı
ve benzer kollar, bacaklar ve benzeri şeyler olan bir gövde
tamam yapma sadece kollar
sadece kollar yani bacak yok sonra
bacak yok
evet
yılanların ve kertenkelelerin
bazen ağızlarıyla bazen
telepatiyle konuşabildiği bir dünyada yaşıyorum
ayrıca iki buçuk
metre boyunda böceklerle konuşan adamlar da var
ve boyları
bir metreden altı
metreye kadar olan griler ve
çoğunlukla telepatiktirler ve bu
benim yaşadığım dünya bu
normaldir
anlıyorum bu herkes için değil
tabanda ayrı hatırladığınız herhangi bir sürüngen var mıydı
demek istediğim, Langley'de olmayan naga kişisinin yanı sıra
Montauk'ta da vardı ama Langley'de değildi,
zihin
kırılması ve silahlanmayla ilgilenen insanların hepsi
insandı
ve bende bir sürü, çok, çok,
çok şey yaşadım Çoğu
insan bunların sürüngen olduğunu düşünmek istiyor
ama bu insan
ya da Alman değil
ya da Alman değil,
hiç Alman görmedim,
Alman aksanı olan bir adam vardı
kişisel etnik kökeninin ne olduğunu bilmiyorum öyleydi
ama İngilizce konuşuyorlardı, bu
yüzden bu size eğitimli ve bilinçli
bir grup insanın olduğu
ve
1960'ların 1950'lerin sonu gibi o zamana kadar hazırlanmış bir projesi olduğu fikrini veriyor
ve bu konuda tamamen iyilerdi
ve dışarıda normal bir gününüz vardı
amerika
evet evet ve muhtemelen
aynı binada birkaç kat yukarıda
bu olup bitenlerden hiçbir haberi olmayan insanlar vardı
normal hayatlarına devam ediyorlardı
yani
etrafta koşuyorlar mıydı
silah talimleri
evrakları dolduruyor muydu yaptılar,
orada normal
hava kuvvetleri üssü var mıydı,
yani burası pilotların olduğu bir hava kuvvetleri üssü
ve her şey
hava sahası evet
ve arazinin bir yerinde
bodrum katında buna sahip bir bina var
hala aynı binada mı bilmiyorum
çünkü bu
16 yıl önceydi,
Mars'a atlamadan hemen önce bu programın sonunda ne olduğunu hatırladığınız herhangi bir final sınavı vardı,
ne oldu
bize zamanımızın dolduğunu söyledi
görünüşe göre yeni bir sınavları vardı. grup geliyor
tamam ve
sorumlu adamın düşüncelerini duyduğumu hatırlıyorum
çoğumuzu kaybettiği için çiğnenmişti
beni mars'a gönderdiklerinde beş yıldır oradaydım
yani
çöp kapısından geçtiğimde dokuz yaşındaydım nasıl
birçoğu ve ben de
öyleydik, bir zamanlar
o yolculukta
atlama odasına dönen asansörde sanırım sekiz ya da dokuz kişiydik
ama
bu daha önce ve sonra daha fazla kişi olduğu anlamına gelmiyor
o yüzden
gittik ve içeri
girdik bu binadaydık ve
hala pijamalarımızdaydık
ve asansöre bindik ve
tamam dediler bu kadar yeter
ve
paneli çalıştıran bir operatörleri vardı
ve normal asansör için bir panel vardı
ve bir kaydırak vardı
ve bir panel vardı
atlama kapısı için
yani aslında normal bir asansörde olmadığını mı söylüyorsunuz,
muhafazalar gibi gizli bir yerde değil
New York'ta Long Island'daki bir binada gerçek bir asansördeydi
ve bunun
Empire State binası olmadığını biliyorsunuz tamam mı
ama 1964'te bir asansöre sahip olacak kadar büyüktü.
Nehrin tam üzerindeydi ve
bir köprünün altındaydı
o dönemden gördüğüm tek fotoğraf
bir hastaneydi ve bu da
neden kimsenin
bizim engel olduğumuzu umursamadığını açıklıyor
ve bize ortada toplanmamız
ve kenarlara dokunmamamız,
duvarlara dokunmamamız söylendi
çünkü duvarlar
bir nevi zaman tüneli görünümüne dönüştü
ve
arkadan geçti
ve yaklaşık 20 dakika sürdü ve biz ma'daydık,
atlas'taydık Mars'ta prima
gittiğinizde
etrafınızda neler olup bittiğini görebildiniz,
hiper uzay her ne ise
ona benziyordu
daha çok
montauk'tan gelen, kayganlaştırıcıların bulunduğu tünele benziyordu
evet
yani onun bir varyasyonuydu teknoloji
ve
asansör
kabininin temelde nerede bittiğini ve
bu tünele dönüştüğünde nasıl olduğunu söyleyemezdiniz, ne
zaman fiziksel olduğunu görmek hoşunuza gitmezdi ve o zaman bu
doğru değildi, sanki dünyanın her yerindeymiş gibi
bu sadece bir nevi
biliyorsunuz ki
bizi ortada mı tutuyorlardı
hep birlikte,
yani
biliyorsunuz sekiz ya da dokuz
küçük çocuk bir araya toplanmış ve
en küçükleri dokuz gibi içeride
ve birbirimize dokunmamız gerekiyor
hadi
antrenmanlarda birbirimizi çektikten sonra
hadi gerçekçi olun bu olmuyor
o yüzden
ortadaydık ama
duvarlar çözülene kadar
aslında birbirimize tutunmamıştık
ve bu daha fazlasıydı daha
fazlasıydı
kendini koruma evet yani
20 dakika bu doğru
20 dakika bu evet
ve sonra
Ali'nin avantajındaydık