คุณคิดว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน
ก่อนที่พวกเขาจะ
ประกาศว่าเราได้ติดต่อกับ
อวกาศรอบนอกในคัลฟอร์ด สิ่งที่
คุณไม่เคยคิดเลย ไม่
ฉันเคยคิด ดังนั้นฉันเคยคิดว่าพวกเขา
กำลังจะได้ เตรียมพร้อมแต่เอ่อ
ฉันไม่สงสัยเลยว่าตอนนี้พวกเขาไม่ได้
ตั้งใจ
และฉันเห็นด้วยอย่างยิ่งกับพวกเขาตอนนี้เมื่อห้าหก
เจ็ดปีที่แล้ว คุณก็รู้ว่าฉันกำลังไป
บรรยาย เฮ้ คุณต้องฟังสิ่งนี้
คุณต้องดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้ ฉันรู้ว่าพวกเขากำลัง ใช่ ฉันหมายถึงว่า
มนุษยชาติไม่และจะไม่มีวันพร้อม
สำหรับข้อมูลประเภทนี้ แน่นอนว่ามัน
น่าสนใจสำหรับคุณและฉัน และและ
คุณรู้จักส่วนเล็กๆ ของสังคม
และเอ่อ มัน
น่าสนใจอย่างมาก แต่ไม่มีทางที่สาธารณชนจะถูก
บอกเกี่ยวกับเรื่องนี้
คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเป็นเช่นนั้น มันอาจจะ
ก่อให้เกิด
ปัญหาที่รัฐบาลของ
โลกไม่พร้อมที่จะจัดการ
ปัญหาพื้นฐานคือศาสนา
จอห์น คุณมีสถิติโลกกี่อัน
17 17 17 พวกเขาพังไปหมดแล้ว
ส่วนใหญ่พังเพราะ
เครื่องบินรุ่นใหม่ที่ออกมา
ใช่แล้ว
ฉันได้ยินข่าวลือที่เอเรีย 51 ว่ายังมี
มนุษย์ต่างดาวที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อยหนึ่งคน
อาศัยอยู่ที่นั่น มีแน่นอนมี
มนุษย์ต่างดาวตาบอดหนึ่งคน เอ่อ ไม่
ว่าวันนี้บ็อบจะพูดอะไรกับเราก็ตาม
เรากำลังพูดถึงบ็อบ ลาซาร์ อืม
ระหว่างเดือนธันวาคมในเดือนมกราคม เอ่อ ธันวาคม
1988 มกราคม 1989 เมื่อเขา
ออกกำลังกายที่นั่น เขาจะนั่งตรงบนเก้าอี้ตัวนั้น
ทุกครั้งที่เขากลับมาจาก
สถานที่ทดสอบ และเขาจะบอกฉันว่าเขาเห็นอะไรและ
ฉันจะไม่มีวันลืมเดือนมกราคม 1989
ฉันกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียน
เช็ค แล้วเขาก็เข้ามา
และเขาบอกว่าจอห์น
คุณจะไม่มีทางรู้ว่าการได้
เห็นเอเลี่ยนตัวแรกของคุณเป็นอย่างไร
คุณช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม
คุณรู้จักช่วงเวลาที่คุณไปไหม ขึ้นไปที่นั่น
พร้อมกับลาซาร์มองหา
งานฝีมือด้วยตัวเอง
เราขึ้นไป
สองครั้ง ครั้งแรก
ไม่ใช่
ครั้งแรกที่เขารู้ว่ามันจะ
บิน เขารู้ว่าเขาจะบิน
หลังพระอาทิตย์ตกดิน นั่นคือวันที่ 22 มีนาคม
1989
และเราก็ขับรถไป ขึ้นไปที่นั่นด้วยอาการแปลกๆ และ
เรามีรถบ้าน
และเอ่อ เราขับรถเข้าไปในขณะที่มัน
เริ่มมืด และฉันกำลังตั้ง
กล้องส่องดูเซเลสตรอน
และ
พวกเขาออกไปข้างนอกเพื่อมองดู พวกเขาบอกว่า
มันมาแล้ว และคุณจะเห็นแสงจ้าจริงๆ
ขึ้นมา จากด้านหลัง
ระยะ
ฉันก็เลยติดกล้องเล็งซีเลสตรอน
และโฟกัสเข้าไป
และคุณคงรู้ว่าประมาณ
15-20 วินาที
ฉันไม่มีกล้องส่องที่นี่ แต่มันยาว
8 นิ้ว และกล้องก็ใหญ่มากด้วย
แผ่นดิสก์ที่คุณรู้จักนั้นค่อนข้างเติมเต็ม
ขอบเขตการมองเห็น และมันถูกเอียง
ประมาณ 30 องศา
มันเป็นสีส้มสีเหลือง และมัน
ค่อนข้างจะกระจาย
และฉันเพิ่งเห็นมันตอนที่มันเริ่ม
ถอยกลับลงมา คุณก็รู้
และเราก็รอ คืนนั้นสองสามชั่วโมงสองสาม
ชั่วโมง และไม่เห็น
มันอีกใน
คืนวันพุธถัดมาคือวันที่ 29 มีนาคม
และฉันอยู่บนเที่ยวบินที่มี American
Trans Air ติดอยู่ในมินนีแอโพลิส
และนั่นคือคืนที่ฉันโทรหาบ๊อบ
และบอกว่าเกิดอะไรขึ้น เขาบอกว่าเรา ฉันกำลังจะไป
ตกปลา และ
ฉันคิดว่าโอ้ เรียบร้อย และนั่นเป็นคำรหัสของเขา
สำหรับการขึ้นไปที่ทะเลสาบเจ้าบ่าวอย่างดี
หลายสัปดาห์ต่อมา เมื่อพวกเขาพาเขาขึ้นไป
ที่น้ำพุอินเดีย และมีปืน
จ่อไปที่หัว พวกเขาพูดว่า โอ้
ความคิดเห็นเกี่ยวกับการไปตกปลา
เราใช้เวลานานมากในการรู้ว่า
พวกเขาค่อนข้างประชดเรื่องนี้ คุณก็
รู้ว่าพวกเขากำลังอัดเทปโทรศัพท์ของเราทั้งคู่
ที่นี่
เอ่อ ยังไงซะ นั่นคือคืนที่
พวกเขาเอาแผ่นฟิล์มของจานรองมาเย็บพาด
ผ่าน เอ่อ ท้องฟ้า ท้องฟ้ายามค่ำคืน
ที่
จอร์จ แนปป์ และคนอื่นๆ อีกสองสามคน
ใช้ เอ่อ โดยบังเอิญในคืนแรก เรา
ตื่นเต้นมากจน
กล้องวิดีโอติดอยู่ตรงกันชน
ของรถบ้าน โดยไม่ได้
ชี้ไปที่นั่น ฉันไม่รู้ว่าทำไมเป็นเช่นนั้น
เกิดขึ้นแต่คืนที่ 3 ก็
เป็นวันที่ 6 เมษายน 1989
ซึ่งเป็นช่วงที่ยีนกับฉันและ
ภรรยาของบ๊อบ และน้องสาวของภรรยาของเขา
ขึ้นไปที่นั่น เราต้องการรถเพราะ
ฉันเกียร์ของรถ
บ้านพัง และบ็อบเพิ่งมีรถสองคัน วาง
เอ่อ z
280z
และฉันมีแค่รถบรรทุก เราก็เลยเช่า
รถเพื่อขึ้นไปที่นั่น ไม่ใช่เรื่อง
ลึกลับเกี่ยวกับสิ่งที่ผู้คนสร้าง
เรื่องใหญ่ แต่เราแค่ไม่มี
ทางอื่นที่จะขึ้นไปที่นั่น
เราขับรถเข้าไป เคาน์เตอร์ไกเกอร์ด้านหลังมี
กล้องฟิล์ม ถ่ายวิดีโอ
ทุกอย่าง
และในขณะที่เราขับรถไปตามถนนทะเลสาบสีเขียวใน
เวลานั้น เราคิดว่า
จุดตัดทางกฎหมาย
คือถนนเส้นนั้นที่ลงมาจาก
ถนนตู้ไปรษณีย์
ดังนั้นเมื่อเราไปถึงที่นั่น ฉันบอกว่าดู
สิ ให้อยู่ที่นี่แล้วคุณก็รู้ แม้ว่า
เราจะเข้าใกล้อีก 1 ไมล์ มันก็จะไม่
สร้างความแตกต่างให้กับหนังมากนัก
และพวกเขาก็บอกว่าไม่ ไม่ เราไปกันต่อ แล้วเราก็
เดินไปอีกสองสามร้อยฟุตแล้ว
ปิดไฟ
และฉันก็เอนตัวออกไปนอกหน้าต่าง เอ่อ
บอกพวกเขาว่า ไปทางซ้ายและขวา
เอ่อ เราหยุด
แล้วมี
ไฟหน้าสองสามชุดตรงนี้ ขณะที่
เราหยุด ไฟหน้าสองสามชุดก็
มาฉายที่หน้ารถ และเรา
ตัดสินใจวิ่งเพราะฉันคิดว่าเราอยู่
ในดินแดนที่ผิดกฎหมาย แต่ปรากฎว่าเราไม่ได้อยู่ในดินแดนที่ผิดกฎหมาย
ไม่ และเราทุกคนสามารถหลีกเลี่ยง
ปัญหาต่างๆ มากมายได้ บ็อบไม่เคย
ตกงาน และฉันก็ไม่มีวันตกงานด้วย
ถ้าเรารู้แค่ว่านั่งอยู่ตรงนั้นแล้วปล่อยให้
เขาเดินมาหาเรา แต่ความจริงก็คือ เอ่อ
เราคิดว่าเรา อยู่ในดินแดนผิดกฎหมาย
เราหันหลังกลับ เราเริ่มเดินทางด้วยความเร็ว 90
ไมล์ต่อชั่วโมงไปตามถนนพร้อมกับพวกเขา
เพื่อตามล่าอย่างร้อนแรง เอ่อ เราเกือบจะไปถึง
ทางหลวงแล้ว แต่พวกเขาส่งบรอนโกอีกคนมา
ตัดเราออกไป และเมื่อเราเห็น
เขาลงมาที่ถนน เราหยุด Bob
วิ่งออกไปในทะเลทราย ฉันกระโดดออกไปและ
เริ่มตั้งกล้องโทรทรรศน์ และ
นั่นคือตอนที่ Bronco ตัวแรกมา
หยุด
และฉันก็วิ่งขึ้นไปแล้วเอามือไปแตะที่ส่วน
บนของรถ แล้วบอกว่าคุณ
รู้ไหมว่า Holy Smokes คุณ พวกมันไม่ใช่พวก[ __ ]
คุณกลัวพวกเราออกไปจากที่
นี่
แล้วพวกเขาก็ออกไปและพวกเขาทั้งหมดเป็น
ปืนกลติดอาวุธ พวกเขายืนอยู่
ตรงนั้นประมาณสี่หรือห้าคน พวกเขา
ยืนอยู่ที่แขนท่าเรือรอบตัวเรา
และมีผู้ชายคนเดียว บอกว่าพวกคุณมา
ทำอะไรที่นี่ และเราบอกว่าเราแค่
ดูดาว เขาบอกว่าดี ทำไม
คุณถึงวิ่ง และฉันก็พูดเหมือนว่าฉันบอกว่า
เราคิดว่าคุณเป็นพวกโดเปอร์ และคุณก็บอกว่า
เราไม่
จำเป็นต้องเห็นมัน บัตรประจำตัวและ
เราแสดงให้เขาเห็นบางอย่าง เราต้องมอบ
ประกันสังคมและ
ใบขับขี่ให้เขา จากนั้นเขาก็ดำเนินการ และ
กระบวนการทั้งหมดนี้ใช้เวลาประมาณ 30 นาที
และ
เขาบอกว่าเราไม่สามารถไล่คุณออกจากระยะที่
นี่ได้ เพราะรถ BLM นี้มาถึงเขา บอกว่า เอ่อ
แต่เราจะทำให้อึดอัดอย่างยิ่ง ถ้า
คุณอยู่ที่นี่
แล้วพวกเขาก็เลี้ยวซ้าย
เรายืนอยู่หลังรถรอประมาณ
15 นาที แล้วบ็อบก็ออกมา
จากทะเลทราย แล้วเราก็เริ่มพูดถึงเรื่องทั้งหมด
ที่เราทำ คุณ
รู้ไหมว่า เอ่อ สามสัปดาห์ก่อน
สองสัปดาห์ก่อน
ทุกสิ่งที่เราทำใน
คืนนั้น การเตรียมการทั้งหมด โดย
ไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่พวกเขา
เดินไปตามถนนประมาณร้อยเมตร
และถ่ายทำเราแบบอินฟราเรด และ
เอ่อ
ฟังเราด้วย
ไมโครโฟนพาราโบลา ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้
Bob มองเห็นได้ง่ายในวันรุ่งขึ้น
เมื่อเขาถูกนำตัวไปยังจุดรักษาความปลอดภัย
แต่อย่างไรก็ตาม เราไม่รู้ว่าเกิดอะไร
ขึ้น แม้ว่าจะมี
เบาะแสที่ดีจริงๆ หลายประการ และอันหนึ่งก็คือ ผู้ชายคนหนึ่งที่
นั่นทำ
กล้องตก และเราไม่เพียงแต่ได้ยิน แต่เราเห็น
มัน เราเห็นบุหรี่ แต่ไม่มีใคร
ตัดสินใจว่าคุณรู้ ฉัน
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเราไม่ลงไป
สอบสวน แต่ความจริงก็คือเราไม่ได้ทำ
อย่างไรก็ตาม เราก็เก็บข้าวของและ
ออกไปบนถนน และเมื่อเราไปถึง
ทางหลวง เราก็ถูกนายอำเภอดั๊ก
ลามาร์เรล นายอำเภอลินคอล์นเคาน์ตี้เก็บไว้
ซึ่งตั้งแต่นั้นมาก็เป็นเพื่อนที่ดี
และเขาให้เราอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง เอ่อ
เขา อยากเห็นในท้ายรถ แต่เรา
จะไม่ปล่อยให้เขาเข้าไปในนั้น
เพราะหลักๆ แล้วนั่นคือจุดที่ปืนที่
บ็อบหยิบออกไปในทะเลทราย
แต่อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าลามาโรจะต้อง
รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาอยาก
รู้ว่าทำไม ตอนนี้มีคนอยู่ใน
รถห้าคน และมีเพียงสี่คนเท่านั้นใน
สถานที่ทดสอบ และเขาต้องการทราบว่าปืนอยู่ที่ไหน เห็น
ได้ชัดว่ามีการสื่อสาร
ระหว่าง
กองกำลังรักษาความปลอดภัยในสถานที่ทดสอบและกับ
นายอำเภอ
อย่างไรก็ตาม เราก็ยืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ไม่มีใคร
พูดอะไร อะไรก็ตามและ
ในที่สุดก็หยุดเรื่อง
นี้ได้
บ๊อบตัดสินใจสารภาพว่า
เป็นปืนของเขา
และมันอยู่ในท้ายรถ และฉันเห็นเขา
เดินไปทำต่อ และใน
เสี้ยววินาทีนั้น
ดั๊กก็บอกว่า โอเค ดูสิ นี่คือสิ่งที่เราเป็น
จะต้องทำอย่างไร ฉันได้รับคำแนะนำให้ปล่อย
พวกคุณ แต่เราไม่อยากเจอ
คุณที่นี่อีก
และเขาก็ปล่อยพวกเราไป คืนนั้นมันเป็นการเดินทางกลับบ้านที่เงียบสงบจริงๆ
และในวันรุ่งขึ้น
เดนนิส มาเรียนา เจ้านายของบ็อบ
โทรหาเขาแล้วพูดว่า เอ่อ บ๊อบ ฉันจะไป
รับคุณ เอ่อ อย่าไปเครื่องบิน ฉัน
หมายถึงคุณไม่ไปที่ไข่ เขามารับเขา
เขาขับรถพาเขาไปที่น้ำพุอินเดีย
ซึ่งเป็นที่ตั้งของ เอ่อ
เอ่อ การรักษาความปลอดภัยทั้งหมดสำหรับสถานที่ทดสอบ และ
พวกเขาก็ดึงเขาออกจากรถ
โดยมีปืนอยู่ในหัว
และมีปืนอยู่ในหูของเขา และเอิ่ม
บอกว่าบ็อบ
เมื่อเราให้ความปลอดภัยแก่คุณแล้ว
และบอกคุณว่านี่เป็นความลับ แต่มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
หมายความว่าคุณสามารถบอกเพื่อน ๆ ทุกคน
เกี่ยวกับจานบินได้
ตอนนี้คุณต้องการทำงานกับสิ่งนี้หรือไม่
และเอ่อ
เขาไม่มีพันธะสัญญา
และ
ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เอ่อ เขากำลัง
ตัดสินใจ ฉันคิดว่าเหตุผลที่เขา
ตัดสินใจไม่ดำเนินการต่อ การทำงานที่นั่น
คือความจริงที่ว่าสองทริปสุดท้าย
ที่เขาสร้างทะเลสาบเจ้าบ่าว เขาจำได้ว่า
บินขึ้นบินกลับ แต่
จำไม่ได้ว่าทำอะไรไป และ
โปรแกรมควบคุมจิตใจที่พวกเขามีให้กับ
คนที่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ใน
โปรแกรมลับๆ นั้นน่า
สับสนมาก
คุณสามารถ
จำทุกสิ่งที่คุณต้องทำเวลาขึ้นไป
ทำงานและทุกอย่าง
แต่เมื่อคุณกลับมา คุณจะ
จำอะไรไม่ได้เลย สิ่งที่คุณจำได้
คือขึ้นเครื่องบินแล้ว
กลับมาและ นั่นน่าหงุดหงิดจริงๆ สำหรับ
บ๊อบที่มีไอคิวมากกว่าสองใน
อุโมงค์ ซึ่งกำลังไปจาก
ทะเลสาบเจ้าบ่าวที่เขาออกไป
ข้ามและใต้หุบเขาติกาวู
เพราะฉันเข้าใจว่ามันสูง 70 ฟุต
ฉันไม่ทำ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอุโมงค์มากนัก
แต่เราพบฐานใหม่ที่นั่น
มันน่าสนใจมาก ฉัน
ได้ยินเกี่ยวกับอุโมงค์นี้
ในปี 1983-84 เพื่อนของฉันคนหนึ่งกำลัง
ก่อสร้าง
และเขาอยู่ที่นั่นเพื่อทดสอบสนามทดสอบ ttr 25
และฉันก็ กำลังปั๊มเขาอยู่ และฉันก็บอกว่า เฮ้ มี
อะไรเกิดขึ้นอีกบ้างบนนั้น เขาบอกว่า
ใช่ จริงๆ แล้วเขา
พูดไป
ในอีกช่วงหนึ่งว่าพวกเขากำลังสร้าง
อะไรบางอย่าง
จากนั้นฉันก็คุยกับผู้ชายคนหนึ่งที่
ขับรถบรรทุกน้ำมันบนนั้น แล้วเขาก็พูดว่า
ใช่ เขาบอกว่าเขา
บอกว่าครั้งหนึ่งฉันกำลังส่งน้ำมัน
ถึง TTR แล้วเขาก็บอกว่าเราเข้ามาด้วยราคา
ทอง เขาบอกว่าฉันต้องรอประมาณหนึ่ง
ชั่วโมง
กว่าขบวนรถบรรทุกปูนซีเมนต์จะผ่าน
ไป
เขาบอกว่ามันไม่น่าเชื่อเลยว่าทำไม
รถบรรทุกปูนซิเมนต์หลายคันที่นี่
เอ่อ สถานที่นี้เรียกว่าซานเดีย
ฉันจะแสดงให้คุณดูว่ามันอยู่ที่ไหนในไพอูต
เมซา เริ่มดำเนินการในปี 1980 และ
เสร็จสิ้นในปี 1987
เราเล่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ใน
ช่อง 3 เกี่ยวกับเรื่องนี้
และ ผู้ชายโทรมาหลังข่าว
และบอกว่าใช่ ฉันมาจากเอ
ลปาโซ และฉันได้
รับการว่าจ้างให้ทำงานกับแซนเดีย และเขาบอกว่าใช่
เราเริ่มในปี 1980 เสร็จสิ้นปี 1987 มันอยู่
ใต้ดินทั้งหมด
คุณมองไม่เห็นอะไรเลยเหนือ
พื้นดิน และเชื่อฉันเถอะ ฉันได้พยายามแล้ว
แม้ว่าจุดที่ใกล้เคียงที่สุดที่คุณสามารถไปถึงได้
คุณจะต้องแสดง
ภาพหรือตำแหน่งที่มันวิ่งอยู่
ใช่แล้ว ที่
ใกล้ที่สุดที่คุณจะไปถึงได้คือ 25
ไมล์ และเอ่อ มันนานมาแล้วที่พวก
ที่บินเข้าไป
บอกว่า เอ่อ เมื่อคุณลงจอดที่นั่น และฉันกำลัง
พูดถึงโปรเจ็กต์พิเศษ egmg ที่คุณ
รู้ว่าพวกเขารับผู้โดยสารเข้าและออก
พวกเขาบอกว่าคุณมองไม่เห็นรันเวย์
จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
และ จากนั้นพวกเขาก็ลงจอด พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้
ออกจากเครื่องบินเหมือน
ห้องที่พวกเขาสามารถเข้าไปในโรงอาหารได้
ที่นี่ พวกเขาต้องนั่งในห้อง
นักบิน พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไป
และเมื่อผู้โดยสารออกไปเขาก็ บอกว่า
พวกเขาเดินไปตามเนินเล็กๆ แล้ว
หายไป ไม่แน่ใจว่ามีบันไดหรือ
อะไรสักอย่าง แต่
ไม่มีอะไรที่คุณมองไม่เห็นอะไรเลย มันถูก
ซ่อนไว้อย่างดีจริงๆ
และในช่วงสงครามอ่าวไทย เพื่อนของฉัน
พูดถึง ฉันคิดว่าเทคโนโลยีนี้ของ
การซ่อนรันเวย์เกิดขึ้นในปี 1980
เพราะ
ตอนนั้นฉันได้ยินเรื่องนี้ แต่ฉันไม่มี
ตัวอย่างใดๆ ในช่วงสงครามอ่าวไทย
ระหว่างสงครามอ่าวไทย ฉันทำงานให้กับบริษัทขนส่งสินค้า
ที่
เอาเอ่อมาก
บินเข้าไปในอ่าว และถึงแม้ว่าสิ่งนี้
ไม่ได้เกิดขึ้นกับฉัน มันเกิดขึ้นกับ
เพื่อนของฉันคนหนึ่ง ซึ่ง
เขาลงไปที่ไคโร
และไปทางใต้ของไคโรประมาณหนึ่ง
ร้อยไมล์
และถูก
แว็กซ์หูของอเมริกาพาไปส่งสิ่งที่อยู่ใน
เครื่องบิน และมันก็เป็น ในตอนกลางคืนและ
พวกเขามองไม่เห็นอะไรเลย เขาได้รับ
แจ้งว่าเมื่อใดควรวางลิ้นลงเมื่อใดควร
วางอุปกรณ์ลง และที่ความสูง 500 ฟุต
ไฟก็สว่างขึ้นและเขาก็ลงจอดที่นั่น พวกเขาก็ขนถ่าย
เอ่อ ถอดออกและออกเดินทางต่อไป
ตั้งแต่ที่เราเดินผ่านมา
คำแนะนำเฉื่อยเขารู้แน่ชัดว่าเขาอยู่ที่ไหน
และเขามีโอกาสประมาณหนึ่งสัปดาห์ต่อมาเพื่อ
มาที่จุดเดิม และที่นั่นเป็น
เพียงกลางทะเลทราย
ตอนนี้ไม่มีร่องรอยอะไรเลย ดังนั้นพวกเขาจึง
สามารถหารันเวย์ได้ดีจริงๆ ในตอน
นี้
ผู้คนคิดว่าทะเลสาบกรูม คุณรู้ไหมว่ามันเป็น
สถานที่แห่งหนึ่ง และเป็นสถานที่ลับที่ใหญ่มาก
แต่เหมือนในปี 1980 มีอีก 30 แห่ง
ที่พวกเขาเรียกว่า
เครื่องบิน axos เอ่อ เข้าถึงได้ มีเพียงคุณเท่านั้นที่ขับรถเข้าไปไม่ได้
คุณรู้ไหม 1980 มีอยู่ 30 คน ดังนั้นวันนี้
จะมีเพิ่มอีก อาจมีมากกว่านั้น
อาจมีน้อยลง
ลาสเวกัส
ทางหลวงสายนี้ เอ่อ 95 นี่คือ 93 นี่
คือปรอท
นี่คือเหยื่อ
นี่คือสถานที่ที่ฉันพยายามจะ
ปีนขึ้นไป พวกเขาอยู่ใกล้ที่สุด ถึง
ชายแดนที่คุณสามารถ
มาซานดิเอโกได้อย่างถูกกฎหมาย ที่นี่แซนเดียเมื่อพวกเขา
สร้างมัน พวกเขาวาง
ระยะการรักษาความปลอดภัยเล็กๆ น้อยๆ ไว้แถวๆ นี้
ไม่มีข้อบ่งชี้อย่างแน่นอนว่ามีอะไรอยู่ที่นั่น
ยกเว้น
สายไฟขนาดมหึมาลอยขึ้นไปใน
อากาศ และมันก็หยุดทันที มา
จากที่ที่มันมาจาก
[ดนตรี]
ที่นี่
อาจจะลงไปไกลถึงที่นี่
พื้นที่ทั้งหมดนี้ uh
uh nrda ที่ซึ่งพวกเขา
สร้าง uh จรวดนิวเคลียร์ แต่เดิม
สิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดอยู่ที่นั่น นี่คือ
ภูเขายัคคะที่มีชื่อเสียงที่พวกเขาต้องการ
จัดเก็บ
นี่คือทะเลสาบสีเขียว ซึ่งเป็น
แถบใหม่ที่นั่น
TTR อยู่ด้านบนนั้น
ทิศทางของรันเวย์อยู่ที่นั่น
ในวันที่ 23 ธันวาคม
ฉันกำลังทำสัญญาส่งไปรษณีย์ เอ่อ ใน
dc-8
และเอ่อ
ฉันมาทางนี้ ทางเหนือของ
ที่นี่ เข้าสู่ โอ๊คแลนด์
และ
เอ่อ ฉันปรับในดรีมแลนด์ 120.35
จริงๆ แล้วถ้าคุณต้องการฟัง
พวกเขาเข้าออก ฉันสามารถวางไว้บน
สแกนเนอร์ได้เพราะฉันมีเสาอากาศขนาดใหญ่
ที่มาที่นี่
ดังนั้นเวลาประมาณ 5.30 น. ของจริงในช่วงบ่าย
เมฆครึ้ม มืดมนจริงๆ และทุกอย่าง ฉัน
เลยเปิด 120 35
แล้วบอกว่าดรีมแลนด์ ดรีมแลนด์ จอห์น ลี
และบ็อบ ลาซาร์ อวยพรให้คุณสุขสันต์วันคริสต์มาส
และคุณก็รู้ว่าไม่มีใครตอบฉัน
[ดนตรี]
โรงงานแฟรงเกนสไตน์ที่พวกเขา
สร้างภาพเอเลี่ยน ฉัน
ไม่มีคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
เพื่อนที่ทำงานในสถานที่ทดสอบ ซึ่ง
ไปทำงานในยุค 80 ต้นยุค
80 ปลายยุค 70 และก่อนหน้านี้
ในซาอุดีอาระเบียให้กับ
ผู้รับเหมารายใหญ่รายหนึ่งที่นั่น บิน
ลาเดนเคร่งขรึม
และเขามี
เรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นมากมาย กลับ
มานะ รู้มั้ย และก่อนที่ฉันจะทำแบบนี้เมื่อ
เจ็ดปีที่แล้ว
ฉันค่อนข้างตรงไปตรงมา ฉันหมายถึง ฉัน
รู้ไหมว่าฉันเคยจำกัดเพื่อเซีย ฉันเชื่อ
ในตัวคุณ รู้จักพระเจ้า
เชฟโรเลตที่ขยายใหญ่ขึ้น และคุณก็รู้ว่าไส้กรอกบินมาหา
ฉัน โดยที่ฉันหมายถึง แค่คุณไม่สามารถ
พูดถึงมันได้ คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้สนใจ
ตอนนั้น
เราเลยนั่งลงในช่วงต้นยุค 80
ที่
บ้านของฉันที่อยู่อีกฟากหนึ่งของเมือง
และพวกเราก็เป็นเพื่อนกัน คุณก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
และฉันรู้ และมีกฎหมายใน
การสนทนา เขาพูดว่า
เอิ่ม
จอห์น คุณรู้อะไรเกี่ยวกับ
เอิ่ม
ฉันนึกคำที่
เรากำลังพูดถึงเกี่ยวกับพันธุ
วิศวกรรมไม่ออก จะเป็น
อย่างไรเมื่อพวกเขาสร้างโคลนนิ่งมนุษย์
ใช่แล้ว เขาเป็นคนหลอกลวง เขาพูดว่า เอ่อ
จอห์น คุณรู้อะไรเกี่ยวกับการโคลนนิ่ง และ
ฉัน
ไม่ได้พูดอะไร ฉัน
หมายถึงว่ามันไกลสำหรับฉัน และเขา
บอกว่า
ให้ฉันบอกคุณว่ามันเป็นเรื่องจริงและ
ทุกอย่างเกิดขึ้น และนี่คือจาก
เซซิล แมคมาเนส ชายผู้ติด
ดินและทำงานด้วย ซีอาร์-71 ที่ทำ
หลายๆ อย่างที่คุณรู้จัก
และเขาไม่เคยออกมาพร้อมกับ
สิ่งที่ผิดปกติขนาดนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงมี
แฟรงเกนสไตน์ แต่นั่นคือเด็กที่หายไป
เด็กกล่องนม
คุณก็รู้ว่าฉันเคยพูดเกี่ยวกับเรื่องนั้นบ่อยมาก
และ
มี
เด็กจำนวนมากที่หายไปในปีประมาณ 83 80 45
และฉันเข้าใจว่า
เอ่อ เอฟบีไอยกเลิก
รายงานประจำปีเกี่ยวกับผู้สูญหาย
เพราะ
พวกเขาหายไปเป็นล้านคน และจริงๆ แล้วมี
ประมาณ 80 หรือ 90,000 คน
ที่เพิ่งหายตัวไป ฉันหมายถึง พวกเขา
ไม่ได้ลงเอยด้วยการเป็น[ __ ]บน
ถนนฮอลลีวูด หรือ
ในทาสกาม หรือในหลุมศพตื้นๆ ค่าเงิน
80 หรือ 90,000 ดอลลาร์ที่เพิ่ง
หายไป ใช่แล้ว
เราทั้งคู่เคยดูภาพยนตร์
ที่นำออกจากสถานที่อันหรูหรา
ทำไมใครสักคนถึง
ทำแบบนั้น รูปภาพแบบนี้แสดงให้เห็น
การสร้างเอเลี่ยน และ
นี่คือสิ่งอำนวยความสะดวก นี่คือสิ่งอำนวยความสะดวก
ที่
ดำเนินการโดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกา
ฉันจ่ายภาษีให้คุณ ใช่ ฉันได้ยิน
แฮมิลตันพูดถึง
สิ่งอำนวยความสะดวก dulce และฉัน 'เคยได้ยิน
เกี่ยวกับโปรแกรมพันธุวิศวกรรม
ที่พื้นที่ 51 ด้วย ใช่แล้ว ไม่ต้อง
สงสัยเลยว่ามีโดลซ์อยู่ คุณก็รู้ว่าฉัน
เป็นคนหนึ่งที่พวกเขาเป็นผู้นำ
การวิจัยในเรื่องนั้น เอ่อ ฉันอยู่ที่การประชุมที่เคร
สตันโคโลราโด และทอม อดัมส์ส่งมา
จดหมายจากผู้หญิงคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในลาสเวกัสให้ฉัน
และเธอเป็นคนบอกเราว่ามี
สิ่งนี้อยู่ ฉันเลย
คุยกับเธอ และ
เธอรู้ที่อยู่
ของ เอ่อ ภาพถ่ายและวิดีโอเทปที่
ถ่ายใน dulce
uh โดยยามที่หลบหนีในช่วงที่
พวกเขาเรียกว่าสงครามแห่งความสง่างามในปี 1979
เขาเคยติดต่อเธอทุกๆ หกเดือน
และเขาบอกว่าถ้า
ฉันพลาดการติดต่อสองครั้งติดต่อกันเป็นเวลาหนึ่ง
ปี
คุณสามารถไปตามกล่องนี้ที่พวกเขา
ซ่อนไว้
ที่ไหนสักแห่งได้ ในเนวาดาซึ่งมี
วิดีโอเทปหกนาที ภาพถ่ายขาวดำ 25 รูป
และเอกสารอื่นๆ
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นใน
dulce
uh เมื่อประมาณสองปีที่แล้ว
เขาหายไป เขาไม่เคยเรา
ไม่เคยได้ยินมาก่อน
และฉันคิดว่ามีประมาณ 12 หรือ
พยายาม 13 ครั้งหลังจากกล่อง แต่มันถูก
ซ่อนไว้ เอ่อ
บางทีอย่างน้อย 10 ปีที่แล้วบน
ภูมิประเทศและในใบไม้ และ
ทุกอย่างเปลี่ยนไป ฉันคิดว่าพวกเขาไม่
เคยเอามันออกมาเลย เขาบอกว่าในระดับห้า
เขาจะเดินผ่านและ ผู้คนจะอยู่ใน
กรงและกรีดร้องและขอ
ความช่วยเหลือ มีคนบอกว่าฉันได้ยินมาว่าให้
เดินตรงไปและไม่มองหรือ
ใส่ใจ ใช่ คนเหล่านี้
โกรธกันหมด ฉันได้ยินอย่างนั้น และ
จากแหล่งอื่น แหล่ง
วิศวกรรมกองทัพอากาศที่ฉันได้ยิน
ว่าตอนที่เขาไปที่นั่น พวกเขา
เรียกมันว่า Section d
um
แล้ว
บ็อบก็
ได้ยินมันเรียกตอนที่เขาอยู่ที่
สนามทดสอบ เอ่อ เพียงครั้งเดียวและมีคน
บอกว่า เอ่อ พูดถึงบางอย่างเกี่ยวกับการถูก
ส่งตัวผู้ใหญ่ แต่นั่นเป็น
ข้อมูลอ้างอิงเดียวที่คุณเคยได้ยิน ไปที่นั่น
และฉันเรียกพวกนี้ว่า เอ่อ พวกกำลังทำงานอยู่
ในโรงงานแห่งนี้ในฐานะอิกอร์ เอ่อ
หุ่นยนต์เชื่อฟังของรัฐบาลที่มองไม่เห็น แต่จริงๆ แล้วมันเป็นโรงงานแฟรงเกนสไตน์
ฉันได้ยินข่าวลือที่แอเรีย 51 ว่ามี
เอเลี่ยนอาศัย
อยู่ที่นั่นอย่างน้อยหนึ่งคน แน่นอนว่าเป็น
เอเลี่ยนที่ยังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่า
Bob จะพูดอะไรในวันนี้
เรากำลังพูดถึง Bob Lazar อืม
ในช่วงเดือนธันวาคมและมกราคม เอ่อ ธันวาคมปี
1988 มกราคมปี 1989 ตอนที่เขา
ทำงานที่นั่น เขานั่งตรงเก้าอี้ตัวนั้น
เมื่อไหร่ก็ตามที่เขากลับมา จาก
สถานที่ทดสอบ แล้วเขาจะบอกฉันว่าเขาเห็นอะไร และฉัน
จะไม่มีวันลืมเดือนมกราคม ปี 1989
ฉันกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียน
เช็ค และเขาก็เข้ามา
เขาก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย และหลังจาก
คืนแรกที่เขาได้กลับมา จาก
สถานที่ทดสอบ เราไม่เคยพูดคุยอะไรใน
ห้องนี้เลย เพราะดูเหมือนพวกเขาจะรู้
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ดังนั้น
เขาจึงเข้ามานั่งลงและเขาดู
ไม่สบายใจ และเขาก็ไปบ้าง คุณก็รู้ ไปเถอะ
เราเลยออกไปทางด้านหลัง
มีคอกม้า ด้านหลังซอยเล็กๆ
ด้านหลัง ฉันจำได้
ว่าฉันเป็นคน คุณรู้ว่าเขามี
บางอย่างที่เรียบร้อยมากที่จะบอก ดังนั้นฉันจึง
ไม่ได้หยิบเสื้อโค้ทของฉันมา ฉันสวมเสื้อ
แขนสั้น และเราก็ออกไปที่นั่น และ
จำได้ว่ามันหนาวมาก ลมพัดแรง เป่า
พัดและเรายืนอยู่ในตรอก และฉัน
พูดว่าอะไร อะไร อะไร และเขาพูดว่า จอห์น
คุณจะไม่มีทางรู้ว่าการได้
เห็นเอเลี่ยนคนแรกของคุณเป็นอย่างไร ฉันพูดว่าพระเจ้าเรียบร้อย
ทำไมคุณถึงเห็นมัน และเขาบรรยาย
สถานการณ์ของการเดินไปตาม
โถงทางเดินนี้ นำโดยยามสองคน และ
เดินขึ้นไปตามทางเดิน
และมองผ่านหน้าต่างนี้
จริงๆ แล้วฉันมี
ภาพวาดต้นฉบับที่เขาวาดฉากนี้ และเขา
บอกว่าอาจเป็นหน้าต่างขนาด 12 คูณ 12
และมีสายไฟวิ่งผ่าน และเขา
มองผ่านมันไป ก็
มีนักวิทยาศาสตร์สองคนเผชิญหน้ากับเขา
พร้อมด้วยเสื้อกาวน์แล็บสีขาว และเจ้าตัวน้อยสีเทา
กำลังคุยกับพวกเขา ฉันบอกว่าอาจจะ
เป็นตุ๊กตาก็ได้ อาจจะเป็นภาพลักษณ์ก็ได้ เขา
บอกว่าไม่ใช่ จอห์น
มันเป็นมนุษย์ต่างดาว
และเอ่อ มันเป็นเขาจริงๆ บอกว่าเดิน
ลงมาครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อเขากลับมา เขา
มองเข้าไปแล้วพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น
แต่วันนี้คุณถามบ๊อบเกี่ยวกับเรื่องนั้น เขา
บอกว่าดีนั่นคือสิ่งที่จอห์นบอก คุณก็รู้
แต่ฉันจำตัวเองไม่ได้จริงๆ แต่
ฉันจำคืนนั้นได้ เกิดขึ้นและฉัน
จำได้ว่าออกไปข้างนอกและ
กำลังเทศนาเขา เขามีรูปภาพ
ใช่แล้ว ฉันกำลังลองวาดภาพเล็กๆ น้อยๆ ซึ่ง
เขาทำขึ้นมาจาก
สิ่งที่ดูเหมือนมองผ่าน
หน้าต่าง ดูสิ่งนี้ที่นี่ นี่คือ
แผ่นกระดาษที่เขาวาด ที่บ๊อบ
วาดนั้น
ก่อนอื่นเลย เขาวาดภาพว่าไม้แขวนเสื้อสูง
360 ฟุต ใช่แล้ว มันคือ 46 อ่าว
นี่คือทางเดิน นี่คือ
หน้าต่าง และนั่นคือนักวิทยาศาสตร์สองคน
และตัวสีเทาเล็กๆ ที่ไซนัสหันหน้าเข้าหา
เรา สีเทากำลังไปทางนั้น และนั่นคือ
สิ่งที่เขา มองผ่านหน้าต่างนั้น และเขาก็
แสดงให้คุณเห็นอย่างพิถีพิถันมากว่า
เขาเห็นมันที่ไหนและภายใต้สถานการณ์อะไร
นี่คือภาพวาดว่า
ไม้แขวนเสื้อพอดีกับไหล่เขา
แล้วนี่คือสีเทาตรงนี้ ใช่
แล้ว นี่คือ
ไซนัสทั้งสอง และนั่นคือหน้าต่างที่เขามอง
ผ่านตรงนั้น โอ้ ฉันเห็นนะ ในปี 1962
เคนเนดี
เอิ่ม สั่งสิ่งที่กลายเป็นที่รู้จักในนาม
เอ่อ
รายงานเกี่ยวกับเอ่อ ภูเขาเหล็ก และสิ่งที่
เขาสนใจคือการ
ค้นหาว่ามีอะไรอื่น
นอกจากสงคราม
ที่สามารถกระตุ้นได้หรือไม่ เศรษฐกิจใน
ระดับที่มากขึ้น เราสามารถมี
น้ำกระตุ้นเศรษฐกิจได้เสมอ
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เรามี
เวียดนาม และโสดมฮุสเซน ซึ่ง
ผลิตทั้งหมด ฉันหมายถึงฉันบิน
สายการบินสำหรับสายการบินที่เราเคยรับกอง
ทหาร
อเมริกัน กองทหารในหมวกเบเร่ต์สีเขียวที่นั่นเพื่อ
ฝึกโสโดมเป็นเวลาสองหรือสามปี
ก่อนสงครามครั้งนั้น คุณรู้ไหม แต่พวกเขาสร้าง
วิกฤติ พวกเขาสร้างวิกฤติ ดังนั้น
รายงานจากภูเขาเหล็กบอก
จริงๆ ว่าไม่มีอะไรที่จะ
กระตุ้นเศรษฐกิจได้เช่นเดียวกับ สงคราม
และพวกเขาได้พิจารณา
การวิจัยทางการแพทย์ การวิจัยอวกาศ
เอ่อพวกเขากล่าวว่ามีสิ่งหนึ่ง
ที่จะกระตุ้นและนั่นคือ
ภัยคุกคาม
จากสายพันธุ์ต่างดาว
จริงหรือจินตนาการ
ถูกต้อง